Uiterlijk bedriegt

[Madeleine van de Wouw]

Groot-Brittannië, maar ook andere landen zijn in de ban van Susan Boyle die tijdens haar optreden in Britain’s Got Talent de jury het schaamrood op de kaken bracht met haar vertolking van I dreamed a dream. Niet omdat ze zo slecht zong, integendeel zelfs. Maar omdat zowel de juryleden als de zaal in eerste instantie naar haar uiterlijk keken. En hoe uiterlijk bedrieglijk kan zijn!

Want toen Susan haar mond opendeed zag je de verbijstering op het gezicht van de jury.
"Hoe kan iemand, die er zo uitziet als zij, zo’n ongelofelijke stem hebben. "We moeten ons
diep schamen, we waren eigenlijk allemaal tegen je", beaamde het drietal achter de jurytafel.
"Nooit eerder hoorden we zo’n prachtige stem. Nooit eerder hebben we zo volmondig ‘ja’
gezegd om iemand door te laten gaan.
Uiterlijk. Zo belangrijk in onze samenleving. Wat als Susan geen 47, maar 27 was geweest.
Wat als ze blond haar, blauwe ogen en maatje 36 had gehad. Een poppengezichtje, grote
ogen, rode lippen. Zou de jury dan verwacht hebben dat ze dan kon zingen.
Uiterlijk. Iedereen moet glad en jong zijn. Rimpels zijn verboden. Grijs haar is uit den boze en
lijven moeten strak en jeugdig blijven. We mogen niet moe zijn, geen zin hebben om lui op
de bank te liggen of gewoon de boel de boel te laten. Nee, trimmen, nordic-walken,
sportscholen (bah). We moeten van alles doen. Niet alleen om fit te blijven, vooral ook om er
goed uit te blijven zien.

O ja, ook ik vind het fijn als mijn haar goed zit (zelden), mijn rimpels minder zichtbaar zijn
(helaas). Mijn vier kilo teveel is weggesmolten (was het maar waar) en mijn jeugdigheid voor
eeuwig zichtbaar is (sprookjes bestaan niet). Maar dat is omdat ik dat zelf prettig vind. De
buitenwereld echter is ingesteld op jong, strak, snel. Probeer boven je 40e maar eens een
nieuwe baan te vinden. Zet maar eens je leeftijd op een CV. Zeg maar eens tegen iemand met wie je een leuk telefoongesprek hebt (goh, je klinkt nog zo jong) dat je al ruim twee keer zo oud bent als je jong klinkt, Het beeld dat iemand van je heeft zal door het horen van je leeftijd snel
veranderen.
Susan is 47. Ziet er met haar volle wenkbrauwen, niet zo strakke figuur en woeste haar niet
uit als het schoonheidsplaatje uit de vele glossy’s. Als ze de finale wil winnen zal ze een
transformatie moeten ondergaan. Ze zullen haar wenkbrauwen epileren. Slanker ogende
kleding voor haar uitzoeken en haar haren stylen. Ze zal er geweldig uitzien. En als ze zelf
die veranderingen wil is dat prima. Maar wat we ons moeten realiseren is dat ze er niet beter
door zal gaan zingen. Haar dijk van een stem wordt niet ineens twee dijken omdat ze er
anders uitziet.
Zou het niet fijn zijn als we niet zo vooringenomen mensen beoordelen op uiterlijk en kleding.
Dat we kijken naar de mens die onder het uiterlijk zit en niet het uiterlijk van die mens. Want
zeg nou zelf, wat is mooi, wat is lelijk en zien we er onder onze kleding uiteindelijk niet
allemaal hetzelfde uit.

Ik hoop dat Susan het helemaal gaat maken. Dat ze voor het eerst wordt gekust, dat ze de
carrière krijgt waarvan ze al zolang droomt. Dat ze haar dromen waar kan maken, maar ook
dat ze gewoon Susan blijft, een 47-jarige huisvrouw die gewoon, zoals ze was, een groot
podium opkwam en een volle zaal en drie juryleden het schaamrood op de kaken bracht.

[Esther van Berk]

He-le-maal mee eens!

(er staat een dubbele zin in, over een baan vinden, dat leest wat onprettig)